.jpeg)
Yastayım
Kendimden önceki kendime koca bir yastayım,
tenimin altında yatan bir mezarlık gibi taşıyorum.
Belki olması gerekenler oldu,
belki de zaman kendi hesabını benden sormadan gördü işini
Neşem öldü.
Olduğum gibi göründüm, göründüğüm gibi oldum
şimdi aynı bedende kimsecikler yok,
esamesi bile kalmamış bir evin sessizliğindeyim.
Tek bir hata değiştirir mi bütün bir ömrü?
Kötü biri mi çalar canı, yoksa can kendiliğinden mi çekilir gider elemden?
Aldığım nefesten bile sıkkınlaşıyorum artık,
kaç gece canımı almak istedim, parmaklarım yetmez.
Bazı günler başkasının zihnine bakıp "iyi ki kendimim" diyebilirken,
bazı günler aynadakinden yakınırım,
Kendimle kendim arasında, darbelerimle hayal âleminde dolanıyorum
çamurdan yonttuğum heykelin eteklerinde uyudum,
kendi Davut'umun gölgesinde.
Gölgesi, neşemi hatırlatırdı uzun uzun ördüğüm
Onu çok özledim.
Kimselere kızamadım haksızlığa uğrarken
Hiçbir şey benimle ilgili değil diye düşündüm
Her şey hayatın nasıl bir yer olduğuyla ilgili
Bir çocuk gibi örmüşüm hayata bakışımı
Çıplak bir ağaç gibi kışın ortasında,
Yıkıldı dünyam, savunmasızım.
Hiç bilmediğim bir dünyaya,
Bunca yıl taşıdığım benliğimle yeniden doğdum
Ne yapacağım şimdi?
Anlaşılmayı beklemek kendini anlamaktan daha kolay
Zoru seçtim ilk kez
Adım adım inşa ediyorum benliğimi
İnsanları özlüyorum sanıyordum
Meğer o zamanki kendimi özlüyorumuşum
Her şeyden uzaklaşıp saklanabilmek bu yeni dünyada,
İlk kez daha görülmüş hissettirdi kendimi bana
Ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum...
Gözyaşlarım hiç bitmeyecek gibi geliyor
Yanan yakarışlarım her silsilesinde kendimi unutturuyor
Aylar geçiyor, hala soruyorum:
Ben kimim,
Kimim ben?
Beni özlüyorum.
Hepimiz büyümüş taklidi yapan çocuklar mıyız,
Yoksa kimse çocuk olmadı mı gerçekten?
Ben ve kendim,
İnsan kendinden ayrı düşer mi hiç? Düştüm.
Ölünün arkasından bakar gibi özlüyorum onu
Kendim ve ben
İki ayrı benlik, aynı aynaya bakan iki yabancı:
biri mahcup, öteki kızgın bir diktatör.
Hangisi içimdeki çocuktu, hangisi büyümüştü ansızın?
Hepimiz büyümüş taklidi yapan çocuklar mıyız,
yoksa hiç gerçekten çocuk olamadık mı?
Ben ve kendim
bir kişide birden fazla savaşçı;
ya biri kaybedecek ya da barış galip gelecek,
bilemiyorum.
Artık hiç içten gülebildiğimi hissetmiyorum
Kendimden önceki kendime koca bir yastayım
O kızı çok özlüyorum.
.jpeg)
